آریا خبر : موزه پاورهاوس پاراماتا، بزرگ‌ترین پروژه زیرساخت فرهنگی ایالت نیوساوت‌ولز در دهه‌های اخیر، روز شنبه ۷ نوامبر ۲۰۲۶ با سرمایه‌گذاری ۹۱۵ میلیون دلار استرالیا در غرب سیدنی افتتاح شد. این مجموعه که در حاشیه رودخانه پاراماتا ساخته شده، مهم‌ترین پروژه فرهنگی سیدنی از زمان افتتاح اپراهاوس در سال ۱۹۷۳ توصیف شده است. ساخت این موزه با هدف توسعه زیرساخت‌های فرهنگی در غرب سیدنی و فراهم کردن دسترسی گسترده‌تر شهروندان به هنر، علم، فناوری و طراحی انجام شده است.

به گزارش آریا خبر، پاورهاوس پاراماتا بیش از ۱۸ هزار مترمربع فضای عمومی و نمایشگاهی دارد و در نخستین روز فعالیت خود پنج نمایشگاه اصلی با بیش از سه هزار اثر از مجموعه‌های استرالیایی و بین‌المللی را به نمایش گذاشته است. یکی از بخش‌های شاخص این مجموعه، نمایشگاه «Task Eternal» است که تاریخ تلاش انسان برای پرواز و اکتشافات فضایی را با نمایش هواپیماهای تاریخی، تجهیزات فضایی و آثار مرتبط با فناوری هوانوردی روایت می‌کند. نمایشگاه «The Mall» نیز به تاریخ و تحول مراکز خرید و تأثیر آن‌ها بر زندگی اجتماعی و معماری شهرهای معاصر می‌پردازد. این نمایشگاه با ترکیبی از اسناد تاریخی، آثار طراحی، تصاویر و روایت‌های مردمی، بخشی از تاریخ اجتماعی استرالیا را بازخوانی می‌کند.

هم‌زمان با افتتاح موزه، جشنواره‌ای ۲۳ روزه از ۷ تا ۲۹ نوامبر برگزار می‌شود. این جشنواره شامل ۱۷۹ برنامه فرهنگی، از جمله موسیقی زنده، اجراهای هنری، کارگاه‌های آموزشی، سخنرانی و رویدادهای غذایی است. حدود ۶۵ درصد برنامه‌های جشنواره رایگان اعلام شده‌اند. ورود به موزه و چهار نمایشگاه اصلی رایگان است؛ با این حال، بازدید از نمایشگاه ویژه فضا و هوانوردی مستلزم پرداخت هزینه است. افتتاح این مجموعه را می‌توان بخشی از تلاش دولت ایالت نیوساوت‌ولز برای تبدیل پاراماتا به قطب تازه فرهنگی، گردشگری و آموزشی استرالیا دانست؛ منطقه‌ای که به دلیل تنوع فرهنگی و جمعیتی، ظرفیت قابل توجهی برای میزبانی از رویدادهای بین‌المللی دارد.

با این حال، پروژه در ماه‌های پیش از افتتاح با پرسش‌هایی درباره مدیریت و روندهای تدارکاتی نیز روبه‌رو بوده و تحقیقات مربوط به این موضوعات ادامه داشته است؛ موضوعی که در کنار اهمیت فرهنگی پروژه، بخشی از زمینه خبری افتتاح آن محسوب می‌شود. اهمیت خبر: افتتاح پاورهاوس پاراماتا صرفاً راه‌اندازی یک موزه جدید نیست؛ بلکه نشانه‌ای از تغییر رویکرد فرهنگی سیدنی و تلاش برای تمرکززدایی از مراکز سنتی هنر و فرهنگ و گسترش امکانات فرهنگی در مناطق غربی این شهر است.