۱۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۴:۵۴
کد مطلب 189
خاطره آنتونی کوئین به کمک گردشگری اصفهان می‌آید

مرحوم کشاورز در مصاحبه‌ای گفته بود؛ وقتی کوئین متوجه شد فیلمش به زبان فارسی دوبله شده است، با شوخی پرسیده بود: «کی فارسی صحبت کردم که خودم خبر ندارم؟!»

محمد بندرعباسی:  نزدیک به نیم قرن از روزهایی می‌گذرد که دوربین‌های یک پروژه سینمایی بین‌المللی در گوشه‌ای از اصفهان روشن شدند؛ روزهایی که آنتونی کوئین، ستاره نام‌آشنای سینمای جهان، در کنار بازیگران ایرانی مقابل دوربین رفت و بخشی از تاریخ سینمای بین‌المللی در دل چشم‌اندازهای ایران شکل گرفت. حالا نام همان روزها دوباره بر سر زبان‌ها افتاده است؛ این بار نه به مناسبت اکران یک فیلم قدیمی، بلکه با خبر احیای یکی از لوکیشن‌های تاریخی آن در اصفهان.

به گزارش آریا خبر مزرعه تاریخی حاج حسن در کوهپایه، همان مجموعه‌ای که نامش با خاطره فیلم «کاروان‌ها» گره خورده، قرار است در مسیری تازه به یکی از ظرفیت‌های گردشگری استان اصفهان تبدیل شود؛ مجموعه‌ای که می‌تواند گذشته سینمایی، معماری تاریخی، گردشگری کشاورزی و تجربه سفر به دل تاریخ را در کنار یکدیگر قرار دهد. اما ماجرای این مزرعه تنها به چند نمای سینمایی و حضور یک ستاره هالیوودی محدود نمی‌شود. اینجا روایت تلاقی تاریخ، سینما و خاطره است؛ روایتی که پس از سال‌ها می‌تواند فرصتی تازه برای معرفی یکی از جاذبه‌های کمتر شناخته‌شده اصفهان فراهم کند.

کاروان‌ها؛ فیلمی که خاطره‌اش در اصفهان ماندگار شد

فیلم «کاروان‌ها» (Caravans) از آن دست آثار سینمایی است که شاید در فهرست مشهورترین فیلم‌های آنتونی کوئین قرار نگیرد، اما برای بسیاری از علاقه‌مندان تاریخ سینما در ایران، نامی آشنا و خاطره‌انگیز است. این فیلم ماجراجویانه و درام به کارگردانی جیمز فارگو، با اقتباس از رمانی به همین نام نوشته جیمز ای. میچنر ساخته شد و در سال ۱۹۷۸ روی پرده رفت. حضور چهره‌هایی همچون آنتونی کوئین، جنیفر اونیل، مایکل سارازین، کریستوفر لی، بهروز وثوقی و محمدعلی کشاورز، به این اثر جایگاهی ویژه در خاطرات سینمایی علاقه‌مندان ایرانی داده است. «کاروان‌ها» تنها یک فیلم با بازیگران شناخته‌شده نبود؛ تولید آن، بخش‌هایی از ایران را به صحنه یک پروژه سینمایی بین‌المللی تبدیل کرد. اصفهان نیز یکی از شهرهایی بود که در جریان فیلمبرداری این اثر میزبان گروه تولید شد. برای مردم اصفهان، این خاطره معنایی فراتر از یک عنوان در تاریخ سینما دارد. تصور اینکه روزگاری یکی از ستاره‌های شناخته‌شده جهان در شهرشان حضور داشته و در میان بناها و چشم‌اندازهای این منطقه مقابل دوربین رفته است، خود بخشی از حافظه فرهنگی شهر به شمار می‌رود.

وقتی آنتونی کوئین مهمان اصفهان شد

آنتونی کوئین از بازیگرانی بود که چهره و بازی پرقدرتش برای نسل‌های مختلف سینمادوستان شناخته‌شده است. حضور او در ایران برای فیلمبرداری «کاروان‌ها» نیز یکی از اتفاقات جالب‌توجه در خاطرات سینمایی آن دوران محسوب می‌شود. فیلمبرداری این اثر در سال ۱۳۵۶، در مناطقی از ایران و از جمله محدوده‌هایی از استان اصفهان انجام شد. در گزارش‌های مربوط به تولید فیلم نیز از چندین لوکیشن ایرانی نام برده شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد جغرافیای ایران نقشی مهم در شکل‌گیری فضای بصری فیلم داشته است. بااین‌حال، شاید ماندگارترین بخش این ماجرا برای ایرانیان، نه خود فیلم، بلکه خاطراتی باشد که از معاشرت بازیگران ایرانی و خارجی در جریان تولید آن نقل شده است.

خاطره محمدعلی کشاورز از رفاقت با آنتونی کوئین

در میان خاطرات مربوط به فیلم «کاروان‌ها»، روایت محمدعلی کشاورز از ارتباط دوستانه‌اش با آنتونی کوئین، حال‌وهوایی متفاوت دارد؛ روایتی که چهره انسانی ستاره‌ای جهانی را از پشت قاب سینما بیرون می‌آورد. کشاورز درباره دوستی خود با این بازیگر گفته بود که آن دو با یکدیگر بسیار صمیمی شده بودند و گفت‌وگوهای زیادی داشتند. او همچنین خاطره تماشای یکی از فیلم‌های آنتونی کوئین در اصفهان را نقل کرده است؛ تجربه‌ای که برای بازیگر آمریکایی به موقعیتی شیرین و طنزآمیز تبدیل شد. وقتی کوئین متوجه شد فیلمش به زبان فارسی دوبله شده است، با شوخی پرسیده بود: «کی فارسی صحبت کردم که خودم خبر ندارم؟!» همین جمله کوتاه، تصویری صمیمی از روزهایی به دست می‌دهد که بازیگران ایرانی و خارجی در جریان یک پروژه مشترک، فراتر از همکاری حرفه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند. گاهی یک خاطره ساده از پشت صحنه، بیشتر از ده‌ها خبر رسمی در ذهن مخاطب باقی می‌ماند. روایت کشاورز نیز از همین جنس است؛ خاطره‌ای که به فیلم «کاروان‌ها» رنگی ایرانی می‌دهد و آن را به بخشی از حافظه شفاهی سینمای کشور پیوند می‌زند.

مزرعه حاج حسن کوهپایه؛ میراثی تاریخی در انتظار احیا

در فاصله‌ای از هیاهوی مرکز اصفهان، محدوده کوهپایه ظرفیت‌هایی تاریخی دارد که می‌توانند در صورت معرفی و احیای مناسب، به مقصدی متفاوت برای گردشگران تبدیل شوند. مزرعه تاریخی حاج حسن یکی از همین ظرفیت‌هاست؛ مجموعه‌ای که وسعت آن در گزارش منتشرشده حدود ۱۹۰ هکتار عنوان شده است. بر اساس اطلاعات این گزارش، شکل‌گیری این مجموعه به حاج حسن جواهری، منشی دربار کریم‌خان زند، نسبت داده شده است. این مزرعه تاریخی مجموعه‌ای از بناها و عناصر معماری از جمله چند منزل، آب‌انبار و حمام را در خود جای داده و از همین منظر، ظرفیت بررسی و معرفی به‌عنوان بخشی از میراث معماری منطقه را دارد. موقعیت جغرافیایی مزرعه و نزدیکی آن به محور اصفهان ـ نائین نیز از جمله عواملی است که می‌تواند در برنامه‌ریزی برای دسترسی گردشگران اهمیت داشته باشد. بااین‌حال، ارزش مزرعه حاج حسن تنها در قدمت و وسعت آن خلاصه نمی‌شود. پیوند این مجموعه با خاطره فیلم «کاروان‌ها» به آن هویتی روایی می‌دهد؛ هویتی که می‌تواند در معرفی مقصد به گردشگران، به‌ویژه علاقه‌مندان سینما و میراث فرهنگی، نقش مؤثری ایفا کند.

از لوکیشن فیلم کاروان‌ها تا مقصد گردشگری اصفهان

خبر پیگیری طرح احیای مزرعه حاج حسن، بار دیگر توجه‌ها را به ظرفیت‌های کمتر شناخته‌شده گردشگری استان اصفهان جلب کرده است. امیر کرم‌زاده، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان اصفهان در خبری که فارس منتشر کرده در جریان بازدید از این مجموعه، از ظرفیت‌های آن برای تعریف یک پروژه بزرگ گردشگری و میراث فرهنگی سخن گفته است. بر اساس اظهارات نقل‌شده، احیای بناهای تاریخی مزرعه و استفاده از آنها به‌عنوان لوکیشن فیلم‌های تاریخی، در کنار ایجاد زیرساخت‌های گردشگری ورزشی و توسعه گردشگری کشاورزی، از محورهای قابل پیگیری برای بهره‌برداری چندمنظوره از این مجموعه به شمار می‌روند. این رویکرد می‌تواند مزرعه حاج حسن را از یک اثر تاریخی کمتر شناخته‌شده به فضایی برای تجربه‌های متنوع گردشگری تبدیل کند؛ فضایی که در آن، بازدید از معماری تاریخی با آشنایی با گذشته سینمایی منطقه و تجربه فعالیت‌های مرتبط با کشاورزی و ورزش همراه شود. البته تبدیل چنین ظرفیتی به یک مقصد گردشگری فعال، نیازمند برنامه‌ریزی، حفاظت اصولی از بناها، تأمین زیرساخت‌های مناسب و معرفی مؤثر آن به مخاطبان است. اعلام پیگیری طرح احیا را باید در همین چارچوب دید؛ تحقق نهایی پروژه به مراحل اجرایی و تصمیم‌های بعدی وابسته خواهد بود.

چرا احیای لوکیشن‌های تاریخی سینما اهمیت دارد؟

در بسیاری از نقاط جهان، مکان‌هایی که زمانی میزبان فیلمبرداری آثار سینمایی بوده‌اند، به بخشی از تجربه گردشگری تبدیل شده‌اند. برای علاقه‌مندان سینما، بازدید از یک لوکیشن قدیمی می‌تواند فرصتی برای نزدیک‌شدن به پشت صحنه یک اثر و شناخت جغرافیایی باشد که داستان در آن شکل گرفته است. مزرعه حاج حسن نیز از این منظر ظرفیت قابل‌توجهی دارد. پیوند این مکان با فیلم «کاروان‌ها» می‌تواند به معرفی آن در قالب گردشگری سینمایی کمک کند؛ حوزه‌ای که میراث تصویری، حافظه فرهنگی و تجربه سفر را به یکدیگر پیوند می‌دهد. اگر این ظرفیت با روایت‌های مستند، تصاویر تاریخی قابل استناد، اطلاعات دقیق درباره فیلمبرداری و معرفی بناهای مجموعه همراه شود، بازدید از مزرعه می‌تواند برای مخاطب معنایی فراتر از دیدن یک بنای قدیمی پیدا کند. در چنین شرایطی، گردشگر تنها به تماشای یک مکان نمی‌رود؛ بلکه وارد روایتی می‌شود که بخشی از آن به تاریخ محلی و بخشی دیگر به خاطرات سینمایی پیوند خورده است.

گردشگری کشاورزی و ورزشی؛ فرصتی برای رونق کوهپایه

یکی از محورهای مطرح‌شده برای احیای مزرعه حاج حسن، توسعه گردشگری کشاورزی و ایجاد زیرساخت‌های گردشگری ورزشی است. این دو حوزه، در کنار بهره‌برداری فرهنگی از بناهای تاریخی، می‌توانند زمینه استفاده متنوع‌تر از ظرفیت‌های منطقه را فراهم کنند. گردشگری کشاورزی می‌تواند فرصتی برای آشنایی بازدیدکنندگان با محیط روستایی، شیوه‌های تولید و چشم‌اندازهای کشاورزی باشد. گردشگری ورزشی نیز، متناسب با ویژگی‌های طبیعی و ضوابط حفاظتی منطقه، می‌تواند به ایجاد تجربه‌های تازه برای بازدیدکنندگان کمک کند. ترکیب این فعالیت‌ها با معرفی پیشینه تاریخی مزرعه، امکان تعریف یک مسیر گردشگری چندوجهی را به وجود می‌آورد؛ مسیری که در آن تاریخ، فرهنگ، طبیعت و فعالیت اقتصادی محلی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. چنین طرحی، در صورت اجرای اصولی، می‌تواند به افزایش جذابیت مقصد و ایجاد فرصت‌های اقتصادی برای منطقه کمک کند؛ هرچند میزان این آثار به کیفیت اجرا، میزان استقبال گردشگران و نحوه مدیریت مجموعه وابسته خواهد بود.

چرا «کاروان‌ها» در ایران اکران نشد؟

یکی از نکات جالب درباره فیلم «کاروان‌ها» این است که با وجود حضور بازیگران ایرانی و فیلمبرداری بخش‌هایی از آن در ایران، این اثر در داخل کشور اکران نشد؛ درحالی‌که در آمریکا و دیگر کشورها به نمایش درآمد. همین موضوع، امروز به بخشی از جذابیت تاریخی فیلم تبدیل شده است. اثری که در ایران ساخته شد و بازیگران ایرانی در آن حضور داشتند، نتوانست در زمان خود تجربه‌ای عمومی برای تماشاگران داخل کشور رقم بزند. در نتیجه، خاطره این فیلم برای بسیاری از مخاطبان ایرانی از مسیر روایت‌های پشت صحنه، گفت‌وگوهای بازیگران و اشاره‌های تاریخی زنده مانده است؛ نه از طریق تماشای گسترده آن در سینماهای ایران. اکنون، با مطرح‌شدن نام مزرعه حاج حسن در برنامه‌های احیای گردشگری، فرصت تازه‌ای برای بازخوانی این بخش از تاریخ سینما فراهم شده است. شاید معرفی درست این مکان بتواند نسل تازه‌ای از علاقه‌مندان را با فیلمی آشنا کند که نامش با بخشی از جغرافیای ایران گره خورده است.

مزرعه حاج حسن؛ خاطره‌ای که می‌تواند دوباره زنده شود

گاهی یک مکان تاریخی برای بازگشت به حافظه عمومی، به یک روایت نیاز دارد؛ روایتی که اهمیت آن را برای مردم امروز روشن کند. درباره مزرعه حاج حسن، فیلم «کاروان‌ها» می‌تواند یکی از همین روایت‌ها باشد. این مجموعه، از یک سو با معماری و پیشینه تاریخی خود شناخته می‌شود و از سوی دیگر، به واسطه حضور گروه تولید یک فیلم بین‌المللی و بازیگرانی همچون آنتونی کوئین، داستانی سینمایی در دل خود دارد. احیای این مجموعه، اگر با حفاظت از ارزش‌های تاریخی، مستندسازی پیشینه سینمایی و برنامه‌ریزی دقیق گردشگری همراه شود، می‌تواند راهی برای بازشناساندن ظرفیت‌های کوهپایه به گردشگران باشد.  برای اصفهان، این موضوع تنها به معرفی یک مقصد تازه محدود نیست؛ بلکه فرصتی برای پیوند دادن میراث تاریخی با خاطرات جمعی و ظرفیت‌های فرهنگی شهر و پیرامون آن است. نزدیک به نیم قرن پس از فیلمبرداری «کاروان‌ها»، نام مزرعه حاج حسن بار دیگر شنیده می‌شود. این بار، امید آن است که خاطره حضور آنتونی کوئین و دیگر بازیگران در اصفهان، از مرز روایت‌های قدیمی فراتر برود و به انگیزه‌ای برای حفاظت، معرفی و احیای یک مجموعه تاریخی تبدیل شود. شاید روزی بازدیدکنندگان در مسیر اصفهان به نائین، نه‌فقط برای دیدن یک بنای تاریخی، بلکه برای لمس گوشه‌ای از تاریخ سینمای ایران و جهان راهی کوهپایه شوند؛ جایی که گذشته، هنوز حرف‌های ناگفته‌ای برای روایت دارد.

  

کد مطلب 189

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 + 0 =