رضا امینی : اعلام فهرستهای تیم ملی بزرگسالان و امید در فاصلهای کوتاه، توجهها را به برنامههای جدید کادرهای فنی فوتبال ایران جلب کرده است. قلعهنویی باید تیمی را برای حضور در رقابتهای بینالمللی فوتبال عراق آماده کند؛ در سوی دیگر، گلمحمدی کار خود را با نخستین اردوی آمادهسازی تیم امید آغاز کرده است.
به گزارش آریا خبر اردوی تیم امید از ۱۸ تا ۲۶ آبان در مرکز ملی فوتبال برگزار میشود. این نخستین فرصت گلمحمدی برای ارزیابی گروهی از بازیکنان جوان و بررسی ظرفیتهای موجود در فوتبال ایران است. انتخاب ۳۰ بازیکن برای این اردو نشان میدهد سرمربی جدید تیم امید در مرحله نخست به دنبال ایجاد شناخت گسترده از گزینههای در دسترس خود است. در مقابل، تیم بزرگسالان در فاصله ۲۲ تا ۲۶ آبان در مسابقات بینالمللی بصره حضور خواهد داشت؛ رقابتهایی با شرکت ایران، عراق، فلسطین و لبنان. شاگردان قلعهنویی در روزهای ۲۳ و ۲۶ آبان به ترتیب برابر فلسطین و عراق قرار میگیرند. این مسابقات فرصتی برای آزمایش ترکیبهای تازه و ارزیابی بازیکنانی است که ممکن است در برنامههای آینده تیم ملی نقش پررنگتری داشته باشند.
قلعهنویی و فهرستی با نشانههای جوانگرایی
فهرست ۲۹ نفره تیم ملی بزرگسالان از چند جهت قابل توجه است. در کنار بازیکنان باتجربهای مانند سردار آزمون و سعید عزتاللهی، نامهای جوانتری همچون کسری طاهری، دنیس درگاهی، اسماعیل قلیزاده، امیرمحمد رزاقینیا و محمد خلیفه دیده میشود. این ترکیب نشان میدهد کادر فنی در کنار حفظ بخشی از ستونهای اصلی تیم، فرصت ارزیابی نسل تازهای از بازیکنان را نیز در اختیار دارد. حضور چهرههای جوان در فهرست، بهویژه در آستانه رقابتهای بینالمللی، میتواند زمینهای برای سنجش توانایی آنها در سطح ملی باشد. نکته دیگر، غیبت چند بازیکن شناختهشده در فهرست جدید است. نامهایی مانند مهدی طارمی، علیرضا بیرانوند، شجاع خلیلزاده، احسان حاجصفی، علیرضا جهانبخش و سامان قدوس در میان دعوتشدگان دیده نمیشود. البته غیبت این بازیکنان بهتنهایی به معنای کنار گذاشته شدن آنها از برنامههای آینده نیست؛ ارزیابی دلایل این تصمیم به توضیحات رسمی کادر فنی نیاز دارد.
گلمحمدی و پروژه ساخت تیم امید
در تیم امید، مأموریت گلمحمدی ابعاد متفاوتی دارد. او باید در نخستین گام، بازیکنانی را شناسایی کند که بتوانند در آینده نزدیک ساختار رقابتی این تیم را شکل دهند. در فهرست ۳۰ نفره سرمربی تیم امید، بازیکنانی از باشگاههای مختلف فوتبال ایران حضور دارند. سپاهان، پرسپولیس، فولاد، استقلال خوزستان، شمسآذر، نساجی و آلومینیوم اراک از جمله باشگاههایی هستند که نمایندگانشان به اردو دعوت شدهاند. حضور بازیکنانی از الوحده امارات و لوسیل قطر نیز نشان میدهد دایره انتخاب سرمربی به بازیکنان شاغل در فوتبال داخلی محدود نشده است. از جمله نامهای قابل توجه این فهرست میتوان به آرشا شکوری، پوریا شهرآبادی، یوسف مزرعه، عرشیا باقری، مبین دهقان و مهدی قائدی حیدری اشاره کرد. برای گلمحمدی، چالش اصلی صرفاً انتخاب ۲۳ بازیکن از میان نفرات موجود نیست؛ بلکه ایجاد یک مجموعه هماهنگ، تعریف نقشهای فنی و ساختن تیمی است که بتواند در مسابقات رسمی با ثبات عملکرد کند. نخستین اردو در این مسیر، بیشتر جنبه ارزیابی و شناخت دارد و نباید آن را معیاری قطعی برای قضاوت درباره تواناییهای تیم جدید دانست.
حلقه مفقوده؛ هماهنگی میان تیم امید و بزرگسالان
یکی از مسائل مهم در فوتبال ملی ایران، ارتباط مستمر میان تیمهای پایه و تیم بزرگسالان است. تجربه فوتبال کشورهای صاحبسبک نشان داده است که پرورش بازیکن زمانی به نتیجه میرسد که میان برنامههای تیمهای ردههای مختلف، هماهنگی فنی و مدیریتی وجود داشته باشد. حضور بازیکنان جوان در فهرست قلعهنویی میتواند نشانهای از توجه به ظرفیت نسل آینده باشد؛ اما این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که عملکرد بازیکنان در تیم امید نیز با دقت دنبال شود و مسیر پیشرفت آنها تا سطح بزرگسالان مشخص باشد. البته صرف اعلام دو فهرست در فاصله زمانی کوتاه، به معنای شکلگیری یک برنامه مشترک نیست. آنچه اهمیت دارد، استمرار ارتباط میان دو کادر فنی، تبادل اطلاعات درباره بازیکنان مستعد و تعریف مسیر مشخص برای انتقال تدریجی استعدادها به تیم اصلی است. از سوی دیگر، تیم امید نباید صرفاً سکوی معرفی بازیکنان به تیم بزرگسالان تلقی شود. این تیم برای موفقیت در مسابقات خود به هویت فنی، انسجام تاکتیکی و برنامه آمادهسازی مستقل نیاز دارد.
آزمون آینده فوتبال ایران از همینجا آغاز میشود
اکنون قلعهنویی در بصره فرصت دارد ترکیب تازه خود را محک بزند و گلمحمدی نیز باید نخستین گامهای پروژه تیم امید را با ارزیابی دقیق بازیکنان بردارد. نتیجه این دو مأموریت در کوتاهمدت با عملکرد تیمها سنجیده خواهد شد، اما دستاورد مهمتر میتواند در بلندمدت شکل بگیرد. فوتبال ایران برای عبور موفق از دوره تغییر نسل، بیش از فهرستهای پرشمار به یک برنامه منسجم نیاز دارد؛ برنامهای که در آن استعدادهای جوان شناسایی شوند، فرصت بازی پیدا کنند و بدون شتابزدگی به سطح اول فوتبال ملی برسند. دو فهرست تازه، آغاز این مسیر هستند؛ اما پاسخ به پرسش اصلی را نه نامهای منتشرشده، بلکه کیفیت تصمیمهای فنی و میزان هماهنگی میان تیمهای ملی در ماههای آینده مشخص خواهد کرد.
نظر شما