شیرین رجبی: تردیدی نیست که حمایت از اقشار مختلف جامعه، از کارگران و معلمان تا پرستاران و دیگر گروههای شغلی، زمانی معنا پیدا میکند که از سطح سخنرانی، پیامهای مناسبتی و وعدههای مسئولان فراتر برود و در زندگی و شرایط کاری مردم اثر ملموس بگذارد. درباره جامعه پرستاری نیز معیار اصلی حمایت، نه تعداد اظهارنظرهای حمایتی، بلکه پرداخت بهموقع مطالبات، بهبود معیشت، تأمین نیروی انسانی و اجرای قوانین است چون «دو صد گفته چون نیم کردار نیست».
هفت تعهد استاندار اصفهان برای پیگیری مطالبات پرستاران
به گزارش آریا خبر مهدی جمالینژاد، استاندار اصفهان، در آیین تجلیل از مقام پرستار، بر ضرورت تبدیل حمایت از پرستاران به اقدام عملی تأکید کرد. او از برنامههایی برای پیگیری مطالبات جامعه پرستاری خبر داد که حوزههایی فراتر از تقدیر و تشکر را در بر میگیرد. تشکیل کمیته ویژه برای پیگیری معوقات کارانه و تعرفههای پرستاری، پیگیری افزایش ضریب ریالی اضافهکاری، کاهش فشار ناشی از شیفتهای مضاعف، جبران کمبود نیروی انسانی، تأمین مسکن، تقویت امنیت کادر درمان و بهبود امکانات رفاهی از جمله محورهای مطرحشده در این گزارش است. همچنین تسهیلات قرضالحسنه، بازسازی پاویونها و مشارکت نماینده سازمان نظام پرستاری در جلسات شورای سلامت استان در شمار برنامههای اعلامشده قرار دارد. فراموش نکنیم این تعهدها در صورت اجرا میتوانند به بهبود شرایط شغلی پرستاران و ارتقای کیفیت خدمات درمانی کمک کنند؛ اما ارزیابی نتیجه آنها به انتشار گزارش عملکرد، تعیین زمانبندی، مشخصشدن مسئول اجرای هر تعهد و اعلام میزان پیشرفت نیاز دارد. تشکیل کمیته یا اعلام برنامه، بهتنهایی معادل پرداخت معوقات یا رفع کمبود نیروی پرستاری نیست.
ضرورت پیشبینی مطالبات پرستاران در بودجه ۱۴۰۶
همچنین رئیس دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بر اهمیت پیشبینی مطالبات جامعه پرستاری در قانون بودجه سال ۱۴۰۶ تأکید کرده است. بر اساس این گزارش، فرصت تدوین بودجه سال آینده میتواند زمینهای برای رایزنی سازمان نظام پرستاری با مجمع نمایندگان استانها و پیگیری قانونی مطالبات این گروه فراهم کند. به یاد داشته باشیم که این موضوع از منظر سیاستگذاری عمومی اهمیت دارد؛ زیرا تحقق پایدار مطالبات شغلی، بهویژه پرداخت کارانه و تعرفههای پرستاری، صرفاً با اعلام حمایت مدیران امکانپذیر نیست و به منابع مالی مشخص، سازوکار تخصیص اعتبار و نظارت بر اجرای تعهدات نیاز دارد و پیشبینی اعتبار در بودجه، البته بهتنهایی تضمینکننده حل مشکلات نیست. تخصیص واقعی منابع، پرداخت بهموقع و نظارت بر هزینهکرد آنها نیز باید دنبال شود. از این رو، مطالبهگری درباره بودجه ۱۴۰۶ زمانی به نتیجه میرسد که مطالبات پرستاران در فرایند تصمیمگیری مالی، به تعهدات روشن و قابل پیگیری تبدیل شود.
مسئولیت حل مشکلات بر عهده مدیران است
در همین پیوند احمد نجاتیان، رئیسکل سازمان نظام پرستاری، در اظهارات منتشرشده در پایگاه اطلاعرسانی این سازمان، از ناکامی مدیران در تأمین نیروی کافی و حداقلهای معیشتی پرستاران سخن گفته است. او کمبود نیروی پرستاری و مشکلات معیشتی را نشانههایی از وجود اشکال در مدیریت نظام سلامت دانسته و بر ضرورت پذیرش مسئولیت و اصلاح وضعیت تأکید کرده است. به گفته نجاتیان، پرستاران باید بتوانند با آسودگی خاطر به وظایف حرفهای خود بپردازند و مسئولیت رفع دغدغههای شغلی و معیشتی آنان بر عهده مدیران است. این دیدگاه، مسئله پرستاری را از یک مطالبه صرفاً صنفی فراتر میبرد و به موضوعی مرتبط با مدیریت منابع انسانی، کیفیت خدمات درمانی و پایداری نظام سلامت تبدیل میکند.
معیار حمایت، نتیجه قابل لمس و سنجش است
نشان میدهد که حمایت مؤثر از پرستاران به پیوند سه مؤلفه نیاز دارد: تعهد اجرایی، تأمین منابع مالی و پاسخگویی مستمر. استانداری میتواند پیگیر اجرای برنامههای استانی باشد؛ دانشگاه علوم پزشکی و نهادهای مرتبط باید در تأمین منابع و مدیریت نیروی انسانی نقشآفرینی کنند؛ و سازمان نظام پرستاری نیز میتواند مطالبات صنفی را بهصورت کارشناسی پیگیری کند اما آیا در سطح بالاتر این اتفاق و موافقت انجام میشود؟ همچنین تحقق بسیاری از مطالبات به هماهنگی میان دستگاههای اجرایی، نهادهای بودجهریزی و تصمیمگیران ملی وابسته است. به همین دلیل، انتشار عمومی گزارش پیشرفت تعهدها، اعلام میزان پرداخت معوقات و ارائه اطلاعات روشن درباره جذب نیرو و تخصیص اعتبارات، ابزارهایی ضروری برای سنجش عملکرد مسئولان به شمار میروند.
نظر شما