مانی مهدوی : متروی اصفهان به بهارستان، نماد پروژه‌های نیمه‌کاره استان است که پس از نزدیک به دو دهه همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است. با وجود وعده‌های تازه شهرام ملکی، معاون وزیر راه و شهرسازی، مبنی بر تکمیل این طرح ۶۰ درصدی با بودجه ۶ هزار میلیارد تومانی از محل مولدسازی اراضی، تردیدهای جدی در این خصوص وجود دارد. مهدی جمالی‌نژاد، استاندار اصفهان، در نشست اخیر با تأکید بر پایان عصر وعده‌های تکراری، خواستار نقشه راهی عملیاتی برای تأمین مالی این مگاپروژه شده است. چالش اصلی، تفاوت دیدگاه میان مرکز و مدیریت استانی در تزریق منابع است که تکمیل این خط ۱۵ کیلومتری را همچنان در خم یک کوچه نگاه داشته است. باید دید آیا دولت چهاردهم می‌تواند این گره کور را باز کند یا این طرح همچنان به عنوان یک پروژه باستانی باقی خواهد ماند.
به گزارش آریا خبر متروی اصفهان به بهارستان، از آن دست پروژه‌هایی است که شاید بتوان آن را در زمره طرح‌های تخت‌جمشیدی اصفهان قرار داد؛ پروژه‌هایی که نه تنها نیمه‌کاره‌اند، بلکه گویی باستانی شده‌اند. حدود دو دهه از زمانی که کلنگ این مسیر ۱۵ کیلومتری به زمین خورد می‌گذرد و با گذشت بیش از ده سال از آغاز عملیات اجرایی، این خط در کلاف پیچیده تامین مالی گیر کرده است. آنچه امروز در دستور کار قرار گرفته، تکمیل ۴۰ درصد باقی‌مانده از این پروژه است که بر اساس برآوردهای معاون وزیر راه و شهرسازی، نیازمند ۶ هزار میلیارد تومان اعتبار نقدی و غیرنقدی است. مدل پیشنهادی شهرام ملکی، معاون وزیر، مبتنی بر مولدسازی دارایی‌ها در شهر جدید بهارستان است؛ به طوری که نیمی از این مبلغ از طریق ارزش‌افزایی پهنه‌های ملکی و نیمی دیگر از محل بودجه سنواتی و تسهیلات بانکی تأمین شود. اما آیا این نسخه شفابخش است؟
پاسخ مدیریت ارشد استان اصفهان به این پیشنهادات، چندان خوش‌بینانه نیست. مهدی جمالی‌نژاد، استاندار اصفهان، در نشست اخیر با مدیران وزارت راه، به صراحت از انباشت وعده‌های محقق‌نشده انتقاد کرد. او معتقد است نگاه دولتمردان به اصفهان به عنوان یک استان برخوردار، تصور غلطی است که مانع از تخصیص بودجه‌های ملی واقعی می‌شود. استاندار اصفهان بارها تاکید کرده که منابع محلی اصفهان، کشش تامین مالی ابرپروژه‌هایی با چنین حجم بودجه‌ای را ندارد و تکیه بر تسهیلات تکلیفی بدون حمایت‌های کلان دولتی، بیش از آنکه گره‌گشا باشد، فشار را بر سیستم بانکی استانی افزایش می‌دهد. در سوی دیگر، محمدمهدی احمدی، مدیرعامل شرکت عمران شهر جدید بهارستان نیز بر این باور است که اعتبارات قطره‌چکانی تملک دارایی برای چنین پروژه‌ای حکم نوشدارو پس از مرگ سهراب را دارد. او بر لزوم استفاده از ظرفیت‌های ماده ۵۶ و مدل‌های مالی حمایتی تأکید می‌کند تا این خط ۱۵ کیلومتری، که ۱۰ کیلومتر آن در قالب تونل و ۵ کیلومتر آن به صورت روباز اجرا شده، بالاخره روی ریل خدمت‌رسانی قرار گیرد. واقعیت این است که نشست اخیر میان مقامات ملی و محلی، بیش از آنکه نقطه پایانی بر سرگردانی متروی بهارستان باشد، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان وعده‌های پایتخت‌نشینان و واقعیت‌های مالی استان است. تا زمانی که این اختلاف دیدگاه در خصوص نحوه تأمین بودجه ۶ هزار میلیارد تومانی حل نشود، متروی اصفهان به بهارستان همچنان پروژه‌ای در خم یک کوچه باقی خواهد ماند؛ مسیری که مسافرانش سال‌هاست تنها در ایستگاه وعده‌ها منتظر مانده‌اند.
