آریا خبر : آمریکایی‌ها سه‌شنبه سوم نوامبر به پای صندوق‌های رأی می‌روند؛ انتخاباتی که هم سرنوشت کنگره و هم اعتبار دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را آزمایش می‌کند. در میشیگان، رقابت عبدل‌السید و مایک راجرز از یک مبارزه انتخاباتی محلی به نمادی از اختلاف فکری درون حزب دموکرات تبدیل شده است.
به گزارش آریا خبر، به نقل از روزنو، رأی‌دهندگان در این انتخابات همه ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی سنا را تعیین می‌کنند. جمهوری‌خواهان پیش از رأی‌گیری اکثریت هر دو مجلس را در اختیار دارند و با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و مستقل‌های همسو، کنترل سنا را حفظ کرده‌اند. دموکرات‌ها برای تصاحب این مجلس باید چهار کرسی خالص به دست آورند. تجربه تاریخی نیز علیه حزب حاکم عمل می‌کند. از سال ۱۹۳۸ تاکنون، در ۲۰ مورد از ۲۲ انتخابات میان‌دوره‌ای، حزب رئیس‌جمهور مستقر کرسی‌هایی در مجلس نمایندگان از دست داده است؛ دو استثنا در دوره‌های بیل کلینتون در ۱۹۹۸ و جورج بوش پسر در ۲۰۰۲ رخ داده است. هزینه زندگی، تعرفه‌های تجاری، مهاجرت و سیاست خارجی، محورهای اصلی رقابت‌اند. ترامپ کاهش اندازه دستگاه اداری فدرال، تعرفه‌های تجاری، سخت‌گیری در مهاجرت و بازتعریف سیاست خارجی بر پایه اولویت منافع آمریکا را در پیش گرفته است. حامیانش این سیاست‌ها را پاسخی به هزینه‌های دولت و ضعف مرزها می‌دانند؛ منتقدان از فشار تعرفه‌ها بر مصرف‌کنندگان و گسترش اختیارات اجرایی انتقاد می‌کنند.
در سنا، هفت رقابت در گروه انتخابات بسیار نزدیک قرار دارد؛ از جمله میشیگان که مایک راجرز جمهوری‌خواه و عبدل‌السید دموکرات برای کرسی خالی گری پیترز رقابت می‌کنند. شش کرسی از این هفت رقابت اکنون در اختیار جمهوری‌خواهان است و حفظ کرسی دموکرات‌ها در میشیگان برای کنترل سنا اهمیت دارد.
السید، پزشک و مدیر پیشین بهداشت عمومی دیترویت، از بیمه درمانی همگانی، اصلاحات گسترده مهاجرتی و محدودشدن کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل دفاع می‌کند. راجرز این برنامه‌ها را فاصله‌گرفتن دموکرات‌ها از میانه سیاسی می‌داند و بر امنیت، مقابله با مهاجرت غیرقانونی و کاهش مداخله دولت تأکید دارد. شکاف درونی دموکرات‌ها پس از آن آشکارتر شد که هیلی استیونز، رقیب شکست‌خورده السید در انتخابات مقدماتی، از راجرز حمایت کرد. مقام‌های حزب دموکرات این تصمیم را محکوم کردند، اما ترامپ و رئیس مجلس نمایندگان مایک جانسون از استیونز تمجید کردند. برخی تحلیلگران محافظه‌کار، السید را چهره‌ای با توان بسیج اجتماعی و جاذبه رسانه‌ای می‌دانند که می‌تواند جهت‌گیری حزب دموکرات را در سال‌های آینده تغییر دهد. خود السید اما عنوان «اوبامای بعدی» را رد می‌کند و مواضع او در موضوعاتی مانند درمان، مهاجرت و سیاست خارجی تفاوت‌های روشنی با عملکرد باراک اوباما دارد. نتیجه این انتخابات صرفاً ترکیب کنگره را تعیین نمی‌کند؛ مبنای رقابت ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ و سنجشی برای توان دموکرات‌ها در ارائه برنامه‌ای فراتر از مخالفت با ترامپ نیز خواهد بود.
نظر شما